A Raul Navarro Luna, el meu germà. Pare i futur papi
Nous vents s’aproximen.
Brisa nova ens envolta
amb soroll de sonall i regust de biberó.
M’encisa escoltar als records
quan em duen la teua careta bonica,
arrodonida i innocent,
lluitant contra la vida.
M’agrada pensar, quan ningú mira,
que estàs en pau, per fi, amb ella.
Que el teu cor desborda de serenitat
i et plau cada matí
en aquest mon de falç i corbella.
Pardalet suau que, dolç, li cantes al amor
donant vida a eixe ocellet que ja sembla que trina
per volar directe als teus braços,
braços d’aquell xiquet que avui es pare.
Eixe Sol que ja s’arrima.
© Lucía Navarro Luna
(Traducción: NUEVOS VIENTOS DE SONAJERO.
Nuevos vientos se aproximan. Brisa nueva nos envuelve con sonido de sonajero y sabor de biberón. Me fascina escuchar a los recuerdos cuando me traen tu carita bonita, redondita e inocente, luchando contra la vida.
Me gusta pensar, cuando nadie mira, que estás en paz, por fin, con ella. Que tu corazón desborda de serenidad y te place cada mañana en este mundo de hoz.
Pajarito suave que, dulce, le cantas al amor, dando vida a ese pajarito que ya parece que trina para volar directo a tus brazos, brazos de aquel niño que hoy es padre. Ese Sol que ya llega).

No hay comentarios:
Publicar un comentario